بذر گوجه زیتونی خرمایی درختی (بسته 15 عددی) کد 2080

گوجه زیتونی خرمایی درختی یا Solanum betaceum ‘Date Orange’ نامی فرضی است، زیرا در طبیعت گونه خاصی با این پسوند وجود ندارد. با این حال، ممکن است به یکی از ژنوتیپ‌های سبز، قهوه‌ای یا خرمایی-رنگ گیاه گوجه زیتونی (Tamarillo) اشاره شود که به صورت محلی چنین نام‌گذاری شده است. این گیاه که از خانواده سیب‌زمینی‌ایان (Solanaceae) است، در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری (برای مثال کلمبیا، پرو، و آند شیلی) اهلی شده و به دلیل میوه‌هایی با رنگ تیره و شیرین‌تر از گونه‌های سنتی قرمز و نارنجی شناخته می‌شود. نام «خرمایی» ممکن است به رنگ مات، مایل به قهوه‌ای یا شباهت به خرما میوه دال باشد که گونه‌های نادری از Tamarillo دارند. این گیاه برای فرصت‌های کشاورزی فرامنطقه‌ای جذاب است، زیرا در مقایسه با درخت گوجه زیتونی معمولی دارای مقاومت بیشتر به خشکسالی و اروپلاسمای سفت‌تر است. با این حال، دانش کمی درباره نژادهای خاص با رنگ خرمایی وجود دارد و اغلب چنین گونه‌هایی ممکن است از جشنورهای دانه‌دار یا هیبریدی ناشناخته سرچشمه گرفته باشند. در صورت وجود، این گونه می‌تواند در مناطق کوهستانی یا ساحلی با دمای 15-25 درجه سلسیوس و رطوبت 40-60٪ رشد کند و میوه‌هایی با طعم کمی مرکباتی یا شبیه به انگور سیاه ارائه دهد. ویژگی های ظاهری گوجه زیتونی خرمایی درختی گوجه زیتونی خرمایی درختی احتمالاً درختچه‌ای گرمسیری به ارتفاع 1.5 تا 6 متر با سایه‌اندازی برجسته است. ساقه آن دارای پوستی چوبی سبز متمایل به خاکستری با لکه‌های روشن است که در برابر سرما مقاوم‌تر از گونه‌های روشن است. برگ‌های آن به رنگ سبز تیره، لانه‌کبوتری، یا گاهی ارغوانی با اندازه 30-40 سانتی‌متر طول و 15-20 سانتی‌متر عرض دارد و سطحی صاف یا با کرک‌های نرم دارد. این برگ‌ها به گل‌های آبی-ارغوانی کوچک در گل‌آذین‌هایی از 5-10 عدد ختم می‌شوند و معمولاً دو تا سه بار در سال گلدهی می‌کنند. میوه‌های آن شکل ظاهری منحصربه‌فردی دارند: رویهای خرمایی تیره یا قهوه‌ای-طلایی با رگبارهای قرمز-نارنجی. پوست ضخیم‌تر و مقاوم‌تر به فشار نسبت به گونه‌های سبک. طول 5-8 سانتی‌متر و قطر 3-5 سانتی‌متر با دندانه‌های ریز در سطح بیرونی. گوشت داخلی با مقدار زیادی دانه چوبی که در مقایسه با گونه قرمز بیشتر به مرکز متمرکز شده‌اند. این میوه‌ها ممکن است طعم پیچیده‌تری نسبت به گونه‌های معروف داشته باشند، با عطر چوبی، میوه‌های خشک شده (مانند زغال اخته)، یا یک نکته تلخ خفیف. آنها بیشتر در تهیه شربت‌های دارویی، کنسروهای تازه، و تزئین غذایی (سالاد) استفاده می‌شوند. کاشت بذر گیاه گوجه زیتونی خرمایی درختی گوجه زیتونی خرمایی درختی یکی از گونه های خاص و جذاب گوجه است که میوه هایی کشیده، براق و به رنگ قرمز مایل به قهوه ای یا کهربایی تولید می کند. طعم آن شیرین و کمی کاراملی است و به همین دلیل در بین علاقه مندان به سبزیجات خاص و سالم محبوبیت زیادی دارد. این گوجه های کوچک و خوش فرم نه تنها برای مصرف تازه و تهیه سالاد بسیار مناسب اند، بلکه در کنار دیگر سبزیجات، جلوه ای متفاوت و لوکس به میز غذا می بخشند. برای کاشت بذر گوجه زیتونی خرمایی درختی، باید از خاکی سبک، غنی و دارای زهکشی مناسب آغاز کرد. دمای ایده آل برای جوانه زنی بین 20 تا 25 درجه سانتی گراد است و بهتر است بذرها را در اواخر زمستان یا اوایل بهار در محیط محافظت شده کشت کنید. پس از رشد نشاها و قوی شدن آن ها، می توانید به زمین اصلی یا گلدان بزرگ منتقل کنید. آبیاری منظم، نور کافی و مراقبت از شاخه ها با قیم گذاری به افزایش باردهی و سلامت گیاه کمک می کند تا تا پایان فصل، محصولی مرغوب، خوش طعم و سالم برداشت کنید. انتخاب بذر و آماده‌سازی اولیه استریل‌سازی: بذرها را با جوش شیر 5% یا الکل ایزوپروپیل 70% گندزدایی کنید تا از شیوع بیماری‌های قارچی جلوگیری شود. خیس‌کردن: 12-24 ساعت بذرها را در آب ولرم (30°c) با اسید سالیسیلیک (0.1 میلی‌گرم در لیتر) بگذارید تا جوانه‌زنی تسریع شود. کاشت در زیرساخت مناسب برای رشد موفقیت‌آمیز و رسیدن به نتیجه مطلوب، هنگام کاشت، مراحل زیر را در زیرساخت مناسب طی کنید: زمان کاشت: اوایل بهار، بعد از اتمام یخبندان، با دمای ثابت بالای 18 درجه. خاک نشا: مخلوط 70% تورب و 30% پوسته پوسته شده کوکوی نارگیل در سینی نشاء استریل. عمق کاشت: 0.5 سانتی‌متر بذر را روی خاک قرار دهید و سطح را با کاور گلخانه‌ای شفاف بپوشانید. شرایط محیطی: دما 20-24 درجه، نور طبیعی غیرمستقیم 8-10 ساعت در روز، و مرطوب‌نگه‌داشتن خاک بدون خیس‌شدن. جهت‌دهی به نشاها پس از ظهور دومین جفت برگ واقعی، نشاها را به گلدان­های 20 لیتری با خاک غنی‌شده از کمپوست گیاهی، ورمی‌کمپوست و پرلیت (در نسبت 2:1:1) منتقل کنید. فاصله‌گذاری مناسب: 1.5 متری در ردیف و 2 متر بین ردیف‌ها برای دسترسی هوا و نور. پشتیبانی چوبی: استفاده از تخته‌های کمربندی حوله ساقه به منظور جلوگیری از افتادن گیاه در باد. مراقبت‌های روزمره برای اطمینان از رشد سالم و تولید میوه، روال مراقبت روزانه زیر را دنبال کنید: آبیاری: روزهای چندان مهتمم (مثل گرمای شدید) از روش قطره‌ای با پمپ تنظیم‌کننده رطوبت استفاده کنید. سطح رطوبت خاک را تا عمق 10 سانتی‌متری به 60-70% حفظ کنید. کوددهی: مراحل رشد رویشی: کود NPK 16-16-16 یا ترکیب کمپوست تخم مرغ و پوست پرتقال نانو (100 گرم در متر مربع). مراحل گل‌دهی: کود فوسفات‌بالایی مانند 10-50-10 یا سولفات پتاسیم 1.5 گرم در لیتر آب. کنترل آفات و بیماری‌ها برای محافظت از گیاه خود و جلوگیری از آسیب، از روش‌های کنترل زیر برای آفات و بیماری‌ها استفاده کنید: برای کنه‌های عنکبوتی: محلول پراکسید هیدروژن 3% و جلبک دریایی در 1 در هزار آب. برای لکه‌های قارچی: محلول بوردو با دوز 40 میلی‌لیتر بر لیتر آب به صورت یکی در میان هر 15 روز. هرس و بهینه‌سازی تولید برای تشویق رشد سالم و به حداکثر رساندن تولید میوه، از تکنیک‌های هرس زیر استفاد