بذر پیچک لوبیا پروانه ای (بسته 2 عددی) کد 1739

پیچک لوبیا پروانه ای یک گونه گیاهی متعلق به خانواده Fabaceae، بومی جزیره ترنات اندونزی است. در هند به عنوان یک گل مقدس مورد احترام است که در مراسم روزانه پوجا مورد استفاده قرار می گیرد. برای رشد در پارک ها و باغ ها، آلاچیق ها یا نرده ها برای گل های آبی جذابش مناسب است. پیچک لوبیا پروانه ای گیاهی علفی و چند ساله با برگهای بیضوی و منفرد است. به صورت تاک یا خزنده رشد می کند و در خاک مرطوب و خنثی به خوبی عمل می کند. بارزترین ویژگی آن رنگ گل هایش است، آبی پررنگ. از گل ها برای استخراج رنگ آبی و خوراکی استفاده می شود که در تهیه شیرینی های سنتی مالایی استفاده می شود. ویژگی های ظاهری پیچک لوبیا پروانه ای: پیچک لوبیا پروانه ای یک گیاه باریک بالارونده با کرک های کوتاه و نرم روی ساقه است. دارای ریشه های عمیق و گل های زینتی است. آنها حدود 4 سانتی متر طول و 3 سانتی متر عرض دارند. برخی از گونه ها گل های سفید می دهند. میوه ها به طول 5-7 سانتی متر و غلاف های مسطح با شش تا ده دانه در هر غلاف هستند. زمانی که نرم شوند قابل خوردن هستند. مراقبت از گیاه پیچک لوبیا پروانه ای: این گیاه به عنوان یک گیاه زینتی و به عنوان یک گونه پوشش گیاهی رشد می کند و در هنگام کشت نیاز به مراقبت کمی دارد و به صورت یکساله در مناطق معتدل گرم می روید. از طریق بذر قابل تکثیر است. رشد اولیه گیاه از بذر در شرایط گرم مرطوب سریع است. قبل از کاشت نیاز به خراش دادن دارد. برای شکستن این خواب می توان از سایش مکانیکی، آب داغ یا اسید سولفوریک استفاده کرد. بذر معمولاً از ابتدا تا اواسط فصل مرطوب به میزان 3 تا 5 کیلوگرم در هکتار در بسترهای بذری که به خوبی آماده شده با قرار دادن بذر به عمق 1.5 تا 4 سانتی متر و با پوشش کم کاشته می شود. از این گیاه برای بهبود کیفیت خاک از طریق تجزیه خاک نیز استفاده می شود. نور خورشید مناسب: این گیاه نور کامل خورشید را به نیمه سایه ترجیح می دهد. خاک مناسب: با طیف وسیعی از شرایط خاک، از ماسه ها گرفته تا رس های سنگین با باروری متوسط ​​سازگار است. گیاهان می توانند در خاک های مختلف تا زمانی که زهکشی مناسبی داشته باشند موفق باشند، اما خاک حاصلخیز و شکننده را ترجیح می دهند که در صورت عدم کوددهی، در خاک های شنی نابارور رشد ضعیفی داشته باشد. آبیاری مناسب: پیچک لوبیا پروانه ای را کاملاً آبیاری کنید اما بین دو آبیاری اجازه دهید خاک کمی خشک شود.